Pierwsze hominidy
Jedne z najstarszych śladów człowiekowatych (hominidów), i to w sensie dosłownym, pochodzą sprzed około 3,6 min lat. W 1976 roku Mary Leakey, pochodząca z rodziny słynnych antropologów, odkryła w Leatolil w Tanzanii ślady dziecka i dwóch dorosłych australopiteków. Ślady stóp zostały odciśnięte w popiele wulkanicznym. Na podstawie ich układu oceniono, że nie należały one do małp, lecz do człowiekowatych.
Istoty te poruszały się w pozycji wyprostowanej. Ich stopy zakończone były krótkimi palcami, paluch nie był przeciwstawny w stosunku do pozostałych palców nogi. Wyraźnie ukształtowany był również łuk stopy, na podstawie głębokości śladów oceniono również, że rozkład ciężaru ciała był typowy dla hominidów. Układ odcisków stóp wskazywał również, że istoty te potrafiły stawiać duże kroki, ta cecha jest typowa dla człowieka.
Lucy
Nieco mniej, bo około 3,6 do 3 milionów lat, liczą dobrze zachowane szczątki przedstawicieli gatunku, od którego najprawdopodobniej bezpośrednio pochodzi człowiek. „Lucy", bo tak nazwano szkielet młodej kobiety znaleziony w Etiopii w 1974 roku, była niewysoka, miała niewiele ponad metr wzrostu, a jej mózg (sądząc na podstawie kształtu czaszki) i zęby wciąż jeszcze przypominały mózg i zęby małpy. Również budowa jej ciała (stawy i hipotetyczny układ mięśni) wskazywała na to, że „Lucy" mogła prowadzić życie zarówno na ziemi, jak i w koronach drzew. Wiadomo jednak, że po ziemi poruszała się w pozycji wyprostowanej. Szczątki odnalezione przez Mary Leakey w tej samej warstwie geologicznej, co ślady stóp, wskazują na to, że „Lucy" prawdopodobnie należała do tego samego gatunku, którego przedstawiciele uwiecznili odciski swoich stóp w popiele wulkanicznym. Naukowcy nazwali ten gatunek Austra-lopithecus afarensis.
